W pewnej korporacji prezesowi doradzał zaufany przyjaciel, z zawodu anglista, którego główną zaletą biznesową była zdolność rozpoznawania wrogów szefa. Jak się łatwo domyślić, doradca budził przerażenie w centrali i podległych firmach. Pewien swej władzy, postanowił kiedyś zmusić dyrektora jednej z mniejszych firm wchodzących w skład korporacji do wdrożenia zupełnie niepotrzebnego, bardzo drogiego systemu informatycznego. Odwiedzał kilkukrotnie firmę, rozmawiał z pracownikami, pytał o konflikty, a jednocześnie wyrażał troskę o stan przedsiębiorstwa. Słowem - szukał dziury w całym. Sekretarkę wypytywał o zasadność wydatków na cele reprezentacyjne. Ku zaskoczeniu wszechmocnego doradcy, szantażowany dyrektor nie uległ, a nawet odważył się złożyć skargę prezesowi. Autorytet doradcy bardzo na tym ucierpiał, więc od tego czasu skoncentrował się na mało już skutecznych intrygach w centrali. :)